มุมมองแองเจิ้ลในสายตาของเราก่อนจะได้อ่านในไบเบิ้ล...

หลังจากมโนมาหลายครั้งในวัยเด็กจากสมุดภาพระบายสีเกี่ยวกับสวรรค์ลงโทษมนุษย์จนครูบอกว่า"ใช่ คนไทยหรือเด็กพุทธรึเปล่า?" สู่หมวดหมู่ความจริงจังของชีวิตเดินทางมาวัยรุ่นและมาสู่วัยทำงานก็ยังคงมีความรักไม่เสื่อมคลายในจิตนาการของสิ่งมีชีวิตที่ถูกรังสรรค์ขึ้นมาอย่างเช่น "แองเจิ้ล"
แองเจิ้ลในโลกของเราเกิดขึ้นในความฝัน เรามักจะฝันถึงการบินบนเวหาและแอบมองเห็นหน้าตาที่สวยงามของเหล่าแองเจิ้ล 

ในนาทีแรกเราเข้าใจว่า แองเจิ้ลคือเพศชาย เพราะแน่นอนในส่วนความคิดแล้วเรามองเห็นในความฝันว่ามันคือเพศชายจริงๆ แต่พอได้ทำความเข้าใจต่างๆมากมายจากการดูหนังฝรั่งและอื่นๆ จึงทำให้เราตีความว่าแองเจิ้ลคือสิ่งมีชีวิตที่ "ไม่น่าจะมีเพศ" หรือเรียกว่าไม่สามารถระบุเพศที่แท้จริงได้ เพราะทำไมถึงเป็นเช่นนั้น แองเจิ้ล คือสิ่งมีชีวิตที่เต็มไปด้วยแสงสว่างและไม่มีความรัก โลภ โกธร หลง(ในมุมมองเรา) เรามองว่ามันจึงเป็นเหตุและผลของการเป็นไปได้ว่าเพศที่ไม่ชัดเจนนั่นเอง แต่การมีตัวตนของแองเจิ้ลก็ยังคงมีอยู่ บางคนมองว่ามันเป้นเพียงแสงสว่างที่มนุษย์ไม่สามารถจับต้องบางมโนถูกสร้างขึ้นจากความไม่ชัดเจน เช่น การดึงความสมบรูณ์แบบของมนุษย์ เช่น "หน้าตาสวยงามราวสตรีแต่มีร่างกายที่แข็งแรงอย่างบุรุษ"
ดั่งตัวอย่างแองเจิ้ลของหนังเรื่อง Constantine (2005)

ที่มีลักษณะไม่ชัดเจนของเพศอย่างแท้จริง  (คือ..โคตรปิ๊ง)

หลังจากคลั่งมาได้ซักพักได้ค้นต่อไป...ว่า แองเจิ้ลมันมาได้อย่างไร บางทีความมโนของมนุษย์ในยุคสมัยอดีตเพียงต้องการที่จะเชื่ออย่างบ้าคลั่ง สิ่งที่มองไม่เห็น ต้องการยีดเหนี่ยวอะไรซักอย่าง...สิ่งที่ดูสูงส่งเกินเอื้อม  อิสระเสรีบนท้องฟ้า และทางเราก็เคยได้ยินว่า แองเจิ้ลนั้นเกิดจาก..."ความหลงตัวเองในหมู่ของมนุษย์ที่หลอกลวงกันและกันและเพียงแค่ใส่ความต้องการสูงสุดของตนเองลงไป ใช่แล้ว...เราทุกคนต้องการจะมีอิสระ ต้องการที่จะอยู่สูงกว่าใครๆ อิสระและสูงส่งอย่างเช่นนกที่จะไปไหนก็ได้(ไม่ใช่นกในความรักนะ) จึงทำให้เกิดการเอาความหลงตัวเองและเอาสิ่งที่นกมีมารวมกันจนเป็น แองเจิ้ล ในที่สุด" 

และหลังจากกำเนิดแองเจิ้ลแล้วยังไงต่อ? การกำเนิดนั้นไม่ยากแต่สิ่งที่จะทำให้มีตัวตนนั่นล่ะคือสิ่งที่ยาก...แรงความเชื่อที่บ้าคลั่งอย่างมีสติหรือเรียกอย่างง่ายๆและดูหรูว่าศรัทธา(แต่ถ้าไร้สติก็คืองมงาย) เอาเป็นว่า แองเจิ้ลมีอยู่จริงไหม? ในมุมมองของแนนก่อนจะได้สนใจและคุยกับสหายที่อ่านไบเบิ้ลมีหลายสิ่งที่ตรงกับความคิดในตอนนั้น "บางทีความเชื่อที่มากพอก็อาจจะสร้างสิ่งนั้นให้เป็นจริง"  นั้นคือ concept ที่แนนคิด...

ใช่แล้ว... "คุณจะทำอย่างไรให้คนเขาเชื่อว่าคุณมีตัวตน" นั่นล่ะที่ยากจริงๆ    แต่ว่าการมีอยู่จริงแนนก็เคยคิดนะว่าบางทีสมองเรานี่ล่ะทีน่ากลัว เราอาจสามารถสร้างภาพมโนนั้นขึ้นมาเองด้วยวงจรไฟฟ้าของสมอง สมองและตา สมองและความรู้สึก สร้างสิ่งที่บิดเบี้ยวมาเยอะแล้ว ถ้าคุณลองคิดและวิเคราะห์ดูอย่างสนใจ...ซึ่งต้องร้องเลยว่า อืมหื้อ...ทีเดียว