1999/07 (4Dvenller ซีรี่ย์) #3

พอผมกอดเคโอโกะผมก็ให้เธอมาขี่หลังผมกลับบ้าน ผมพาเธอมาถึงบ้านของเธอผมจึงได้พาไปห้องของเธอแต่เธอบอกผมมาว่า"ไม่ต้องชั้นทำเองได้นายปร่อยชั้นลงและนายไปพักในห้องชั้นก่อนนะ"พอเธอบอกกับผมมาแบบนั้นผมก็เลยไปเอากล่องพยาบาลและไปห้องของเธอด้วย ผมนั่งรออยู่พักใหญ่ เธอก็เขามาในห้อง แล้วผมก็บอกกับเธอไปว่า

"มานี้สิเดี๋ยวชั้นทำแผลให้"แต่เธอก็ตอบมาว่า"ไม่เป็นไรไม่ต้อง"และผมตอบว่า"ไม่ต้องเกรงใจหลอกนะ"และเธอก็ยอมให้ผมรักษาแผลรอยคัดเตอร์ให้

และเธอก็บอกมาว่า"ขอบคุณนะโฟ๊ต"

เคโอโกะให้ผมนอนพักที่บ้านของเธอก็ได้เพราะมันก็ดึกแล้วผมก็ตอบไปว่าตกลงผมขอลงไปอาบน้ำพอผมอาบเสร็จผมขอเธอไปนอนข้างล่างของ"ชั้น2"แต่เธอก็บอกให้ผมนอนในห้องกับเธอด้วยผมรู้ว่าพวกคุณคิดอะไรอยู่มันไม่เป็นแบบนั้นแน่นอน ผมปูที่นอนค่างเตียงนอนของเธอก่อนผมนอนเธอก็บอกกับผมว่าเธอจะขาดเรียนในวันพรุ่งนี้เธอจะอยู่บ้านเพื่อรักษาตัว ผมจึงได้บอกกับเธอว่าผมก็จะขาดเรียนเหมือนกัน เธอก็แปลกใจว่าทำไม ผมจึงบอกไปว่า"ไม่ต้องคิดมากลอกนะนอนเถอะ"ผมก็ตบตานอนโดยทันที และจุจู่ผมก็รู้สึกสึกว่ามีอะไรมาจูบแก้มผมไม่รู้ผมลืมตมา ผมก็ไม่พบอะไร เลยกลับไปนอนต่อ

ผมตื่นเช้ามาและลงไปที่ครัวเพื่อที่จะทำ ข้าวต้ม มาให้ เคโอโกะ กินพอเธอตื่นขึ้นมาผมก็เอาข้าวต้มไปให้เธอกิน เธอแปลกใจที่ผมทำอาหารเป็น ผมก็ทำอาหารเป็นมาตั้งนานแล้ว ผมก็ให้เธอกินข้าวต้มที่ผมทำให้และจุตู่น้ำตาของเธอก็ไหลออกมาและเธอก็พูดกับผมมาว่า

"ขอบคุณมากๆเลยนะชั้นดีขึ้นแล้วละขอบคุณมากนะโฟ๊ต"ผมก็ตอบไปว่า"เรื่องเล็กนิดเดียวเองไม่ต้องขอบคุณหลอเพราะชั้นจะอยู่ดูแลเธอเอง"

อยู่ดีๆเธอก็หน้าแดงขึ้นมาแบบไม่ทราบสาเหตุผมคิดในใจว่า"เธอป่วยหรือป่าวเนี่ย"

ติดตามตอนต่อไป