1999/07 (4Dvenller ซีรี่ย์)#6.5

ผมฆ่าหัวหน้าของพวกมันโดยการคว้างแท่งเหล็กใส่หัวมันจนถึงแก่กรรม ทันทีที่ผมฆ่ามันได้ ผมได้สติคืนมาและผมก็มองโดยรอบว่าผมทำอะไรลงไป ผมมองไปที่ เคโอโกะ ผมรู้เลยว่าเธอเห็นผมเป็นอะไร

สายตาของเธอคงเห็นปีศาจหรือฆาตกรที่โหดเหี้ยม ผมจึงได้วิ่งหนีไปจากเธอผมคิดว่าเธอต้องกลัวผมเเน้เลย ผมวิ่งจนไปถึงบ้านของตัวเอง ผมถอดเสื้อผ้าอาบน้ำร่างคราบเลือดออกผมนั่งกิดเข่าร้องไห้นานมาก เฮย~ วันต่อมาผมไม่ไปโรงเรียนเก็บตัวอยู่เเต่ในห้องไม่ออกไปไหน จนกระทั่งมีเศษหินเม็ดเล็กๆมากระทบกระจกบ้านผม ผมมองมองออกไปข้างนอกผมก็เจอกับ เคโอโกะ เธอมาหาผมที่บ้าน เธอมาหาผมในห้องของผมตอนนี่ขอแค่อย่าให้เธอเข้ามาไกลผมก็พอ~หะ!!

(เคโอโกะ กอด โฟ๊ต)

โฟ๊ต.ชั้นเป็นฆาตกรนะเธอไม่กลัวชั้นหรือไง

เคโอโกะ.ชั้นไม่กลัวเธอช่วยชั้นเอาไว้นะ เธอคือเพื่อนที่ดีของชั้นนะเข้าใจมั้ย//ร้องไห้ออกมา

โฟ๊ต.เคโอโกะ...(กอด เคโอโกะ และร้องให้ออกมา)

นี่เป็นกอดที่อบอุ่นที่สุด ที่ผมเคยสำพัดมาในชีวิตของผมเลย

(จบ part 1 ติดตามต่อ part 2)