วิธีขโมยอย่างศิลปินคือ...
หยิบจับทีล่ะส่วนของความงาม(ความงามมุมมองส่วนตัว)ในเนื้องานของศิลปินท่านอื่นหรือสิ่งแวดล้อมมารวมเป็นของตัวเอง
เราเคยสอนเทคนิคนี้กับเด็กผู้อยากออกแบบคาแรคเตอร์เป็นของตนเอง แน่นอนว่าการจะใช้วิชาขโมยอย่างศิลปินนั้นมันก็มิใช่จะทำได้เลย... บางคนอาจงงเราก็เลยอธิบายหลักการแบบวิชาการ ก็คงเหมือนวิชาเลข 1+1=2 นะแหละ  ซึ่งหลักการการออกแบบหรือขโมยมานั้นมันก็คงเริ่มต้นจากการลอกประมาณแบบนี้นั่นเอง เราลอกให้ได้แล้วพอค่อยๆทยอยลอกหลายๆแบบจนกระทั่งเปลี่ยนการลอกเป็นหน่วยความจำและจากคล้ายกลายเป็นไม่คล้ายในที่สุด

ดังนั้น วิธีขโมยศืลปินอย่างไรให้ชำนาญ...(สำหรับคนเริ่มจาก0)  ใครที่อยากจะฝึก เราจะขออธิบายอย่างง่ายๆประมาณ 4 ข้อดังนี้

1.การลอกสิ่งที่ไม่ยากเกินความจำของเรา เช่นจำท่าทาง จำกิริยาบทของคาแรคเตอร์ ดีไซน์ โดยหาภาพเรฟ อาจเริ่มต้นที่ 3-5 แบบ แล้วมาประกอบเป็นรูปร่าง เช่น ท่าชี้นิ้ว+ท่ายืนตรง + หน้ายิ้ม + ชุดแต่งกาย = ของเราเพียงหนึ่ง แล้วหลังจากนั้นค่อยๆเพิ่มความซับซ้อนขึ้นมา จนสมองนั้นมีความชำนาญในการจำอย่างแม่นยำมากขึ้น จากเรฟ 2-5 แบบ เป็น เรฟ 10 แบบขึ่้นไป...

2.พอเราผ่านข้อแรกแล้ว ต่อมาคือการจำแบบผ่านตาหรือแบบบรรยากาศอาจประมาณ 100 ภาพแล้วรวมเป็น 1 ภาพ ซึ่งการจำนั้นไม่ใช่จำแค่ภาพที่มีอยู่ในหนังสือหรือภาพที่มีในตำรา อาจจะรวมถึงจำวิิถีชีวิตของตนเองจำหนัง จำมุมมองไดนามิกของเกมส์ และอื่นๆอีกมากมายแล้วรวมจนเป็นหนึ่ง และที่สำคัญของกฎข้อนี้คือ การจำผ่านตาเราจะไม่สามารถเอามาได้ทั้งหมด แต่จะเป็นการหยิบจับเท่าที่จำได้แล้วรวมเป็นหนึ่ง

3. วิธีจำที่ดีและได้ผลคือจำในสิ่งที่ชอบ ชอบมากๆ ชอบวิถีของมัน ชอบแสง ชอบดีไซน์ ชอบการดำรงชีวิต แล้วมันจะซึมเข้าสู่ความจำของคุณเอง  ดังนั้นลองคิดดูว่าเราชอบอะไรในชีวิตบ้างแล้วเอามันมาประกอบร่างกัน

4.  สรุปท้ายสุด เมื่อเราผ่านวิถีทั้งสามข้อข้างต้นแล้ว มันจะก่อเกิดความเคยชินจนกลายเป็นรสนิยมส่วนตัวขึ้นมาและในที่สุดเราจะเป็นคนหยิบจับอะไรได้ง่ายโดยใช้รสนิยมส่วนตัวของตนเองนั้นในการสร้างจากเหมือนเป็นไม่เหมือนโดยมีสตอรี่หรือรสนิยมนั้นเข้ามาเป็นส่วนเอี่ยวนะเอง