ณ โบสถ์แห่งหนึ่งในเมืองที่ห่างไกลผู้คน
"มิติของแองเจิ้ลเกิดจากความนึกคิดของใครซักคนเกิดขึ้นอย่างแรงกล้าจนเป็นความเชื่อ หากสิ่งที่เกิดขึ้นมันมากพอจะเป็นแรงผลักดันแองเจิ้ลตนนั้นก้จะมีตัวตน"  คำพูดภายในใจชายหนุ่มผมทรงเดทร็อคสติเพี้ยนๆคนหนึ่งที่ก้มหน้าหลับตาพูดคุยกับกับตัวเองเพราะไม่มั่นใจว่าใครจะฟังอีกแล้ว  "ผมไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ผมคิดอยู่..มันจะตามหลอกหลอนผม และผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี้คือความจริงหรือแค่ฝัน" ชายหนุ่นเงยหน้าขึ้นสายตาที่เบลอกลับมาชัดแจ่มแจ้งหลังจากหลับตาคิดอะไรภายในใจตนเอง แน่นอนภาพที่เห็นเบื้องหน้าคือรูปปั้นแองเจิ้ลที่สง่างามมากๆเป็นแองเจิ้ลแห่งแสงสว่างที่ถือหนังสือแห่งปัญญาและบนหัวเป็นจักรดวงไฟดั่งดวงอาทิตย์ ชายหนุ่มได้กล่าวพูดคุยกับรูปปั้น "ผมชื่อชอว์น ผมไม่รู้จะรักษาอาการของผมได้อย่างไร...ผมรู้สึกว่าตัวผมนั้นไม่ปกติ"  ชอว์นเอามือทั้งสองกุมจรดติดที่หน้าผากตนเอง "ผมเห็นปีศาจที่มีดวงตาสีทองและที่สำคัญเขามีปีกทั้งสองข้างที่พร้อมจะกลืนกินและตามหลอกหลอนผมเสมอ..."  ชอว์นยังคงออ้อนวอนต่อเทวะรูป "ถ้าพวกท่านมีอยู่จริงโปรดช่วยรักในตัวของข้าพเจ้าด้วย" สิ้นเสียงคำอ้อนวอนชอว์นรู้สึกไม่ดีขึ้น เขาหยิบสิ่งของแถวๆบริเวณนั้นซึ่งเป็นไม้หน้าสาม เขาเห็นเงาแปลกๆที่มีลักษณะที่เขากลัวตามหลอกหลอนอยู่ เขาตื่นตกใจและฟาดไม้สามหน้านั้นอย่างเต็มแรงแต่นั้นก็เป็นแค่อากาศ แรงฟาดของเขาลงที่พื้นทำให้ไม้สามหน้าหักและทำให้เสี้ยนไม้ตำที่ฝ่ามือของเขาทั้งสองข้าง ชอว์นร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนที่เขาจะหยุดคิดได้และหันไปมองบริเวณโดยรอบและรีบเดินออกจากโบสถ์ทันที ซึ่งนั้นก็ทำให้เขาตาสว่าง เพราะมันเป็นเพียงแค่โบสถ์ร้างเท่านั้น...
  
เสียงแว่วจากบนหลังคาโบสถ์  เด็กหนุ่มผมบอร์นดวงตาสีทองที่หน้าตานิ่งเฉยกล่าว "ฉันมาตามคำเรียกร้องของเจ้าไง..เหตุใดถึงทำเรื่องโง่ๆเช่นนั้น..." และเด็กหนุ่มผมบอร์นมองชอว์นจนชอว์นลับสายตาไป เด็กหนุ่มกางปีกขึ้นแล้วก็โดดหายไปในอากาศ...

-------------------------

ธีมมิติความคิดของมนุษย์ต่อแองเจิ้ลและแองเจิ้ลที่ไม่ตรงกับมิติของมนุษย์ By nanshu

ก่อนหน้า

W&B-- http://www.wecomics.in.th/blogs/-DEVA-VS-REVIEW/detail-page/1531

รีวิว -- http://www.wecomics.in.th/blogs/-Review-w.-sohunt-/detail-page/1530

เดวา-- http://www.wecomics.in.th/blogs/-Mirror-Deva/detail-page/1529