1999/07 (4Dvenller ซีรี่ย์ #2)

หลังจากวันนั้น เคโอโกะกับผม ก็เดินทางไปโรงเรียนด้วยกัน ถึงแม้ว่าเราจะอยู่กันคนละโรงเรียนแต่พวกเราก็จะนัดกันเอาไว้ว่าเราจะมาเจอกันตรง ต้นแก้วบุกดา และก็จะเดินกลับบ้านไปด้วยกัน ผมได้เดินไปส่งเธอบ้านของเธอ และเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ช่วงวันหยุด ผมกับเคโอโกะนัดกันไปเทียวกัน

เราไปหลายที่จนผมจำทางแถวได้ดี เราเที่ยวกันจนมืดเราก็เดินทางกลับบ้านกัน ก่อนกลับเธอได้พูดกับผมว่า"ขอบคุณนะวันนี้ชั้นสนุกมากเลย เอาไว้คราวหน้าเราไปเที่ยวด้วยกันอีกนะ"จากนั้นผมก็ตอบไปว่า"ตกลง"แล้วเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน วัยรุ่งขึ้นผมเดินทางไปโรงเรียนกับเธอตามปกติ แต่เราก็เดินมาเจอกับชายคนหนึ่งที่ยืนต่อหน้าเราหมอนี่มีชื่อว่า"เบน ซีเวอร์" หมอนี่เป็นประทานนักเรียนที่โรงเรียนของเคโอโกะหมอนี่เดินมาจับแขนของเธอและพาเธอออกจากผมและพูดไล่ผมให้ออกห่างจากเธอและอย่ามายุ่งกับเธออิก แต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไม ผมจึงดึงคอเสื้อของเจ้านั้นทันทีและถามเหตุผลว่าทำไมถึงห้ามไม่ให้ผมมาเจอกับเธอ เจ้านั้นมันก็ตอบมาว่า"คนอย่างแกไม่คู่ควรที่จะมาปกปองเธอหลอกน้า~ชั้นนี่แหละจะเป็นคนปกป้องเธอ"พอมันพูดเสร็จมันก็พาเคโอโกะออกไปจากผม ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไง ผมจึงเดินไปโรงเรียนคนเดียว เมื่อถึงเวลากลับ ผมยืนรอเธออยู่ตามปกติ ผมรอเธออยู่นานพอสมควรจนตะวันรับฟ้า และเธอก็มา แต่เมื่อผมเห็นเธอผมก็ช็อคกันสิงที่ผมเห็นอยู่ตรงหน้า เคโอโกะอยู่ในสภาพ

สีทาสีเเดงที่เปื้อนไปทั้งตัวของเธอพร้อมกับเสื้อผ้าที่ฉีกขาดและรอยแผลจากคัดเตอร์ตัวอย่างเห็นได้ชัดทับกับสีแดงที่เหอะเปื้อน เธอเดินเข้ามาหาผมพร้อมกับพูดกับผมทั้งน้ำตาว่า"รอนานไหมขอโทษที่ทำให้รอนานนะ"ผมจึงได้วิ่งเข้าไปหาเธอและกอดเธอเอาไว้ด้วยเหตุการณ์นี้มันทำให้ผมเจ็บปวดมากจนผมประคองตัวเอาไว้ไม่อยู่จนผมกอดเธอในถ้าคุกเข่า

ติดตามตอนต่อไป